هر دامنه، یک مسئولیت روشن
مدل داده، منطق کسبوکار و چرخه توسعه هر دامنه صاحب مشخص دارد. زیرساخت مشترک به معنی منطق مشترک نیست.
در پردازش ابری روباه نقرهای، محصولات به هم متصلاند اما در هم حل نمیشوند. قابلیتهایی که باید مشترک باشند یکبار در لایه پلتفرم ساخته میشوند و هر دامنهای که به استقلال نیاز دارد، مالک داده، منطق و چرخه توسعه خودش باقی میماند.
مرزهای روشن، قراردادهای پایدار و سیستمهای قابل اندازهگیری کمک میکنند معماری بر اساس نیاز واقعی تغییر کند؛ نه بر اساس موج بعدی فناوری.
مدل داده، منطق کسبوکار و چرخه توسعه هر دامنه صاحب مشخص دارد. زیرساخت مشترک به معنی منطق مشترک نیست.
رابطهای برنامهنویسی و رویدادها مرز ارتباط سیستمها هستند. قراردادها نسخهبندی میشوند تا تغییر یک بخش، بخشهای دیگر را غافلگیر نکند.
یک سرویس زمانی جدا میشود که مقیاس، ایزولهسازی، نوع بار کاری یا مالکیت عملیاتی واقعاً آن را توجیه کند؛ نه برای پر کردن نمودار معماری.
سازگاری با نسخههای قبلی، مهاجرت داده و مسیر تفکیک اجزا از ابتدا در نظر گرفته میشوند تا رشد سیستم نیازمند بازنویسی کامل نباشد.
سیستم امروز باید ساده و قابل فهم باشد و برای فردا هم مسیر قابل اتکایی برای رشد داشته باشد.